Vork rechts, schaar links

Bij het woord speelruimte zou je kunnen denken dat de lollig en spelend door het leven moet gaan. Dat er sprake moet zijn van bijzondere invallen en glamoureuze verschijningen. Nee hoor. Dat is niet wat ik bedoel met Speelruimte Maken. Het gaat om ruimte ervaren tussen dat wat (je denkt dat) moet/hoort en dat wat ook kan en beter bij je past. Een andere respons dan wat je van jezelf of de wereld van jou verwacht. Bla bla bla. Een voorbeeld werkt beter.

Mijn dochter houdt heel erg van noedels. Liefst uit zo’n pakje waar de kruiden en de olie er in aparte zakjes bij zitten. Dat gooi je allemaal bij elkaar in een kom. Heet water erbij. Even wachten en smullen maar. Die noedelslierten zijn alleen best lang. Dus krijg je bij het eten steeds van die slappe natte gevallen tegen je kin. Misschien is dat de charme van noedels eten alleen mijn dochter houdt er niet van. Dit lost ze op met een schaar. Handig en eenvoudig.

Mijn echtgenoot heeft een andere oplossing. Voordat hij het pakje open maakt, geeft hij er een paar harde klappen op. Dan breken de lange slierten.

Geen van beide oplossingen staan op de gebruiksaanwijzing van de noedels. Ze passen bij degene die ze toepast. Het zijn kleine dagelijkse voorbeelden van speelruimte maken, zoals er nog veel meer staan het het boek. Nu te koop als e-boek en als paperback.

Waar meet jij jezelf aan af?

Waar meet jij jezelf aan af?

In de basis ben ik een echte doener. Dat betekent dat ik er ervan hou om in actie te komen. Om steeds iets te doen. Herken je dat? Het betekent ook dat ik me pas waardevol voel als ik iets gedaan heb, maar gelukkig heb ik daar een remedie tegen gevonden.

Doeners zijn vaak pas tevreden over zichzelf als ze een bepaalde hoeveelheid dingen hebben gedaan. Iets hebben bereikt. Als op je lijstje alles afgestreept is. Als we onszelf de maat nemen, bepalen we of we tevreden of ontevreden zijn over onszelf. We doen dat meestal aan de hand van iets meetbaars: afgestreepte taken, omzet, ontvangen blijken van waardering of likes op social media. We tellen. We meten. En het lijkt nooit genoeg.

Heb je 50 volgers op Instagram, wil je er 100. Is de omzet van je onderneming 2500 euro per maand, wil je 3000 of misschien zelfs wel 5000. Dat streven naar meer zit diep in ons verankerd. We noemen het ambitie. En vanuit economisch oogpunt worden we door allerlei partijen flink gestimuleerd om meer te willen. We hebben dus een push van binnen en van buiten. Ga daar maar eens tegenin…

Nou is het niet zo dat ik hier een pleidooi wil houden voor de hele dag nietsdoen en maar zien hoe het leven loopt. Wel pleit ik voor meer tevredenheid met iets minder. Meer ruimte tussen de dingen die we doen. Speelruimte. Ruimte om ook blij te zijn als je niets doet.

Word bewust
Alle verandering begint met bewustwording. Stel je zelf de vraag: wanneer ben ik tevreden over mijzelf? Moet ik daar veel voor doen/bereiken of mag het ook met iets minder?

Doe iets minder
Gooi je to-do lijst de deur uit. Focus je op één ding en laat de rest los. Realiseer je dat als iets vandaag niet af komt, het morgen of overmorgen ook nog kan. Bij de meeste taken is dat geen enkel probleem.

Je lichaam helpt
Als je jezelf teveel opjaagt, voel je dat in je lichaam. Een beetje spanning in je maag. Hardere spieren in je nek. Je ademhaling die net iets sneller gaat dan prettig is. Let op. Luister. Daarvoor helpt het om iets te vertragen. Langzamer gaan. Doe vervolgens ook wat het lichaam vraagt: een dutje, lekker even zitten of juist een wandeling in de natuur of een dansje?

Wees je eigen maat
Jij bepaalt zelf met welk meetlint je meet. Jij bepaalt zelf wat genoeg is. In wezen hoef je niets te bewijzen door van alles te bereiken. Je bent al fantastisch door er te zijn. Laat dit eens echt tot je doordringen voordat je opspringt en weer iets gaat doen…

Vind je het moeilijk om jezelf iets minder streng de maat te nemen, dan kan een goed gesprek helpen. De kennismaking vindt plaats in Utrecht of via een telefonisch gesprek (gratis). Je kunt kiezen uit coachingsgesprekken aan tafel in Utrecht, via e-mail of telefonisch. Een afspraak maken kan hier. Bellen mag ook: 0622947464

Gewone mensen, bijzondere verhalen..

Gewone mensen, bijzondere verhalen..

Vanaf vandaag zullen mijn schrijfsels een wat andere vorm krijgen. Minder boekenwijsheid, meer direct uit het leven gegrepen verhalen. Van mijzelf. Van mensen die ik ontmoet. Verhalen vertellen hoe het leven echt is. Dat plannen heel leuk kan zijn en dat er soms helemaal niets te plannen valt. Dat het enige dat je kunt doen, stil liggen is en het allemaal even over je heen laten komen.

Ik kan nog niet zo lang schrijven, want ik kan nog niet zo heel lang zitten. Hopelijk vinden jullie niet al teveel spelfouten want mijn hoofd is nog niet optimaal helder. Op 20 februari werd ik geopereerd aan wat later een goedaardige tumor bleek. Een flinke buikoperatie dus met een hersteltijd van een slordige 6 weken. De hele maand maart staat in het teken van herstellen. Wat mij betreft mag daar best dat zonnetje van afgelopen week bij komen. Hoe heerlijk is het om nu in de tuin te zitten en wat om me heen te staren naar openbloeiende krokussen en straks de tulpen…

Als vrouw die voorheen elke dag meerdere doelen stelde en een licht overdreven werkdrive had, is dit hele proces waar ik nu in zit erg leerzaam. Hoe betrekkelijk werken en doelen halen eigenlijk is. Hoe weinig je te bepalen hebt als je iets mankeert dat je niet zelf zomaar kunt oplossen. Als ik nu elke dag een stukje wandel bepaal ik nog steeds een doel, maar ik ben vooral trots als ik goed blijf voelen hoever ik echt kan en dan telkens mijn doel weer loslaat, eerder omkeer en terug naar huis ga.

Al vaker heb ik de loftrompet geblazen over meditatie. Zelfs de dag na de operatie heb ik het voor elkaar gekregen om mijn halfuurs meditatie te doen al viel ik ondertussen wel in slaap natuurlijk. Los van de formele meditatie hielp de ‘meditatie-stand’ om me over te geven aan alles wat onvermijdelijk was: het wachten, de misselijkheid, de onzekerheid omdat pas een week na de operatie duidelijk werd om het om goed- of kwaadaardig ging. Het wordt er niet beter van meditatie, maar wel draaglijker.

Mijn werkethos is verandert. Dat voel ik. Het lijkt me allemaal wat minder te boeien. Het is natuurlijk heel interessant om te zien of dat zo blijft of dat ik ga vervallen in oude ren en vlieg patronen. In ieder geval wil ik blijven schrijven. Mijn verhaal blijven delen, omdat ik denk dat we daar wat aan hebben. Ik aan jouw verhaal en jij aan het mijne. Omdat we allemaal gewoon mensen zijn…

Lekker rommelig een nieuwe gewoonte aanleren.

Lekker rommelig een nieuwe gewoonte aanleren.

Als het gaat over het aanleren van een nieuwe gewoonte dan kan ik als voorbeeld het beste mijn meditatie routine aanhalen.

Twee jaar geleden deed ik nog niets aan meditatie. Ik was er al wel een paar keer mee begonnen. Ik had gemerkt dat het me heel erg goed deed, maar telkens kwam de klad er weer in en stopte ik er weer mee. In mijn boek ‘Gewoon beginnen” over uitstelgedrag schreef ik begin 2016 zelfs dat ik had besloten om nooit meer te beginnen met mediteren. Daar ben ik dus mooi op terug gekomen.

Vanaf 10 september 2016 mediteer ik elke dag een half uur. Ik ga nooit meer zonder meditatie de deur uit. Als ik ergens anders ben, doe ik het ook. Als ik het vergeet in de ochtend (wat vrijwel nooit meer voorkomt) doe ik het in de middag of de avond. Ik hoef mezelf er niet meer aan te herinneren. Meditatie is, zoals tandenpoetsen, een gewoonte geworden.

Hoe is me dit gelukt?
Oftewel: wat kun jij doen om zonder al teveel moeite een nieuwe gewoonte aan te leren.

Haal het dichtbij. Een doel dat ver weg ligt, verlies je uit het oog.
Stel jezelf de vraag: wat kan ik nu of vandaag doen om een heel klein stapje te zetten?
Wil je gezonder eten? Doe dat dan bijvoorbeeld eerst alleen bij het ontbijt. Sporten? Loop vandaag op je werk de trap op in plaats van de lift te nemen.

Hou het klein. Doe het allerkleinste stapje dat je maar kunt bedenken.
Mediteer 1 minuut. Loop één trap en neem dan de lift (als je wilt). Zorg dat het stapje zo klein is dat het absoluut geen stress oplevert.Voel je toch nog spanning, maar dan het stapje nog kleiner.

Doe het rommelig.
Iedere meditatie die ik doe is goed. Soms zit ik net en word ik onderbroken door iets of iemand. Soms reageer ik dan toch nog even. Hiermee zie ik mijn meditatie niet als mislukt. Na de onderbreking ga ik gewoon verder. Ik maak er niet zo’n punt van. Ik zit ook niet netjes in lotushouding, maar gewoon in mijn lekkere leunstoel. Dat vinden mijn benen prettiger en hierdoor kan ik me beter focussen op de meditatie. Het maakt niet zo heel veel uit wat je doet, als je maar iets doet. Je hoeft niet eerst te zoeken naar het perfecte dieet. Als je vandaag gewoon van alles wat je normaal eet ietsje minder eet, ben je al goed bezig.

Registreer je vorderingen
Het is onderzocht en bewezen dat het goed is om je vorderingen bij te houden. Voor mijn meditatie heb ik een app Insight Timer die precies bij houdt op welke dagen ik hoeveel heb gemediteerd. Ook laat ‘ie zien hoeveel anderen er aan het mediteren zijn. Het motiveert allebei. Zeker in het begin. Voor stoppen met roken is er iets dergelijks om bij te houden hoeveel geld te al bespaard hebt door te stoppen. Ook voor het bijhouden van gewicht en stappen zijn mogelijkheden. Hou ook hier de perfectionist buiten de deur. Doe het een beetje, maar niet al te netjes. Doe het direct na het tandenpoetsen (koppelen aan andere gewoonte)

Zorg dat er iets te lachen valt
Als het allemaal heel zwaar en ingewikkeld wordt, dan hou je er al snel weer mee op. Eén van de grote redenen dat ik het mediteren heb volgehouden zijn de geleide meditaties van de boeddhistische monnik Ajahn Brahm. Eén van zijn meditatie vind je hier . Hij maakt (zelfs tijdens een meditatie) hele foute grappen. Soms laat hij ook een boer. Hierdoor wordt het luchtig en gemakkelijker vol te houden. Dans op foute discomuziek als je meer wilt bewegen. Luister naar stand-up post casts terwijl je op de loopband loopt. Hou het luchtig.

Denk er niet over na
Zorg dat je niet meer hoeft te besluiten. Zet je sporttas op de mat ’s avonds, zodat je er de volgende ochtend over struikelt. Spreek af met een vriendin in de sportschool op vaste tijden in de week. Leg de taak die je de volgende dag wilt doen op je toetsenbord. Er moeten zo weinig mogelijk besluitmomenten zijn. Ik mediteer altijd in de ochtend. Ik sport altijd op woensdag en vrijdag. Daar hoef ik niet meer over na te denken. Dat gaat vanzelf.

Betrap jezelf op positieve effecten
Van iedere goede gewoonte is er al heel snel effect te zien als is het soms nog maar klein. Je voelt je iets fitter en minder moe. Er is een pondje af. Je moppert minder. Je ruikt niet meer naar rookvlees. Merk ieder klein positief effectje op en wees er blij mee.

Er is heel veel geschreven over het ontwikkelen van nieuwe gewoontes, maar meestal zijn die methodes hoogdravend en nogal perfectionistisch. Er moet vooral weinig spaning op het proces zitten. Dan is de kans vele malen groter dan je het volhoudt. Dus: doe het lekker rommelig! Ik lees graag hoe het je vergaat.

Wil je hulp bij het aanleren van nieuwe gewoontes dan kun je je aanmelden voor een kennismakingsgesprek. 

Discipline. Een vies woord of…

Discipline. Een vies woord of…

…een sleutel om je dromen waar te maken?

Discipline? Dat riekt naar straffen en tuchtigen. Naar doen wat moet, zonder te denken. Naar domweg luisteren naar de baas en niet meer zelf nadenken. Dat is niet de discipline waar ik het over heb. Wel bedoel ik de discipline om te doen wat ertoe doet. Om elke dag een stapje te zetten in de richting van je droom. Om je droom te durven vertalen in doelen en deze stap voor stap gaan behalen. Daarbij kan discipline goed helpen.

Je weet ondertussen wel  dat ik graag boeken lees die direct of indirect te maken hebben met het begrip plannen. Zo lees ik op dit moment Gouden Discipline geschreven door Mayta Braun & Jeroen van den Brink. Het is nog niet helemaal uit, maar ik wil er toch alvast iets over vertellen omdat het mij een bijzonder inzicht gaf.

Discipline wordt vaak beschreven als een soort spier. Een spier die je kunt trainen, maar die ook moe kan worden. Als je hem voor het één gebruikt, kun je hem niet meer voor iets anders gebruiken. Een beetje suikerwater drinken helpt om hem weer actief te krijgen, maar dat moet je om allerlei andere redenen natuurlijk niet al te vaak doen. Wat belangrijk is, is dat je je realiseert dat het gebruik beperkt is, dat het gedurende de dag een keertje op is en dat dat dus normaal is. Je bent geen slapjanus.

Tijdens het lezen van Gouden Discipline, realiseerde ik me opeens dat ik mijn discipline spier de afgelopen tijd nogal onhandig heb gebruikt. Ik had namelijk de huishouding weer eens uitermate strak georganiseerd met elke ochtend en elke avond een hele rij vaste routines. Dat werkte voor mijn huishouding als een speer, maar bracht me erg weinig voldoening. Als ik namelijk heel diep in mijn hart kijk, dan kan het me geen bal schelen of de was altijd klaar is en gevouwen in de kast ligt. Dan vind ik het helemaal geen punt om een keer een aanrecht vol vaat te hebben of een wat rommelige keukentafel. Het is wel fijn als het allemaal clean is, maar niet belangrijk.

In mijn schone, opgeruimde huis zonder vuile was, had ik geen puf meer voor schrijven of andere zaken die ik heel erg leuk vind. Ik had mijn discipline opgebruikt voordat ik aan de dingen toekwam die er echt toe deden. Toen ik dat door had, heb ik het roer omgegooid. Ik zorg nu dat ik mijn discipline eerst gebruik voor mijn doelen en mijn dromen en als er dan nog wat over is voor een wasje. Daarom is er nu weer een blog en ligt er nog een flinke stapel was ;)

De tip is dus: gebruik je discipline eerst voor de dingen die er voor jou echt toe doen. Is dat je huishouding? Prima. Is dat het op een rij zetten van de kwartaalcijfers van je bedrijf? Ook prima. Schilderen, schrijven of een andere creatieve bezigheid. Ook goed.

Wil je hulp bij het ontwikkelen van je discipline, dan kan een coachingsgesprek je daarbij helpen. Maak gerust een afspraak voor een gratis kennismakingsgesprek.