Stilte & Delen – wekelijkse begeleide meditatie

Vanaf 10 mei verzorg ik 10 vrijdagochtenden een korte Stilte & Delen bijeenkomst. Om je dag goed te beginnen en je week stil af te sluiten.

Stilte & Delen bestaat uit drie delen:

* begeleide meditatie

* vragen delen

* stille meditatie

We beginnen met een kwartier begeleide meditatie. Ik help je om je aandacht meer in je lichaam te brengen. Uit je hoofd in je leven. Tijdens de begeleide meditatie kun je zitten of liggen hoe je wilt. Er zijn stoelen. Matje of meditatiekussentje neem je zelf mee.

In het tweede deel van de bijeenkomst is er onder het genot van een kopje thee een half uur de tijd om je vragen of overdenkingen te delen. Dat kunnen vragen zijn die je van tevoren hebt gedacht of vragen die tijdens de eerste meditatieronde zijn opgekomen.

Om kwart over 9 sluiten we het uur af met een kwartier stille meditatie.

De hele Stilte & Delen reeks kost in zijn geheel €40,=
Je kunt je ook per keer aanmelden. Dan betaal je €5,= per keer.

Ik wil niet dat de prijs een struikelblok is. Meld je aan, laat het weten en we komen eruit.

Wil je eerst meer informatie mail of bel me gerust:
m: deplanningscoach@gmail.com (ook om je aan te melden)
t: 0622947464 (krijg je geen contact, spreek in, dan bel ik terug)

Wil je hulp om meditatie een vast onderdeel van je leven te maken, dan kun je ook een individuele coachingsafspraak maken.

Waar meet jij jezelf aan af?

Waar meet jij jezelf aan af?

In de basis ben ik een echte doener. Dat betekent dat ik er ervan hou om in actie te komen. Om steeds iets te doen. Herken je dat? Het betekent ook dat ik me pas waardevol voel als ik iets gedaan heb, maar gelukkig heb ik daar een remedie tegen gevonden.

Doeners zijn vaak pas tevreden over zichzelf als ze een bepaalde hoeveelheid dingen hebben gedaan. Iets hebben bereikt. Als je, zoals ik, een lijstjes maker bent, kan het zijn dat het pas goed is als alles afgestreept is. Als we onszelf de maat nemen, bepalen we of we tevreden of ontevreden zijn over onszelf. We doen dat meestal aan de hand van iets meetbaars: afgestreepte taken, omzet, ontvangen blijken van waardering of likes op social media. We tellen. We meten. En het lijkt nooit genoeg.

Heb je 50 volgers op Instagram, wil je er 100. Is de omzet van je onderneming 2500 euro per maand, wil je 3000 of misschien zelfs wel 5000. Dat streven naar meer zit diep in ons verankerd. We noemen het ambitie. En vanuit economisch oogpunt worden we door allerlei partijen flink gestimuleerd om meer te willen. We hebben dus een push van binnen en van buiten. Ga daar maar eens tegenin…

Nou is het niet zo dat ik hier een pleidooi wil houden voor de hele dag nietsdoen en maar zien hoe het leven loopt. Wel pleit ik voor meer tevredenheid met iets minder. Meer ruimte tussen de dingen die we doen. Speelruimte. Ruimte om ook blij te zijn als je niets bereikt.

Word bewust
Alle verandering begint met bewustwording. Stel je zelf de vraag: wanneer ben ik tevreden over mijzelf? Moet ik daar veel voor doen/bereiken?

Doe iets minder
Gooi je to-do lijst de deur uit. Focus je op één klusje dat je af wilt krijgen en zie maar hoe de rest loopt. Realiseer je dat als iets vandaag niet af komt, het morgen of overmorgen ook nog kan. Bij de meeste taken is dat geen enkel probleem.

Je lichaam helpt
Als je jezelf teveel opjaagt, voel je dat in je lichaam. Een beetje spanning in je maag. Hardere spieren in je nek. Je ademhaling die net iets sneller gaat dan prettig is. Let op. Luister. Daarvoor helpt het om iets te vertragen. Langzamer gaan. Luister niet alleen naar je lichaam, maar doe ook wat het vraagt.

Wees je eigen maat
Jij bepaalt zelf met welk meetlint je meet. Jij bepaalt zelf wat genoeg is. In wezen hoef je niets te bewijzen door van alles te bereiken. Je bent al fantastisch door er te zijn. Laat dit eens echt tot je doordringen voordat je opspringt en weer iets gaat doen…

Te druk? Het overzicht kwijt? Teveel op je bord? Het echte doel uit het oog verloren? Misschien is een coachingstraject van De Planningscoach iets voor je. Maak een een afspraak met Wilmie Voortman voor een gratis intake. De Planningscoach werkt in Utrecht.

Omdat we allemaal gewone mensen zijn…

Omdat we allemaal gewone mensen zijn…

Vanaf vandaag zullen mijn schrijfsels een wat andere vorm krijgen. Minder boekenwijsheid, meer direct uit het leven gegrepen verhalen. Van mijzelf. Van mensen die ik ontmoet. Verhalen vertellen hoe het leven echt is. Dat plannen heel leuk kan zijn en dat er soms helemaal niets te plannen valt. Dat het enige dat je kunt doen, stil liggen is en het allemaal even over je heen laten komen.

Ik kan nog niet zo lang schrijven, want ik kan nog niet zo heel lang zitten. Hopelijk vinden jullie niet al teveel spelfouten want mijn hoofd is nog niet optimaal helder. Op 20 februari werd ik geopereerd aan wat later een goedaardige tumor bleek. Een flinke buikoperatie dus met een hersteltijd van een slordige 6 weken. De hele maand maart staat in het teken van herstellen. Wat mij betreft mag daar best dat zonnetje van afgelopen week bij komen. Hoe heerlijk is het om nu in de tuin te zitten en wat om me heen te staren naar openbloeiende krokussen en straks de tulpen…

Als vrouw die voorheen elke dag meerdere doelen stelde en een licht overdreven werkdrive had, is dit hele proces waar ik nu in zit erg leerzaam. Hoe betrekkelijk werken en doelen halen eigenlijk is. Hoe weinig je te bepalen hebt als je iets mankeert dat je niet zelf zomaar kunt oplossen. Als ik nu elke dag een stukje wandel bepaal ik nog steeds een doel, maar ik ben vooral trots als ik goed blijf voelen hoever ik echt kan en dan telkens mijn doel weer loslaat, eerder omkeer en terug naar huis ga.

Al vaker heb ik de loftrompet geblazen over meditatie. Zelfs de dag na de operatie heb ik het voor elkaar gekregen om mijn halfuurs meditatie te doen al viel ik ondertussen wel in slaap natuurlijk. Los van de formele meditatie hielp de ‘meditatie-stand’ om me over te geven aan alles wat onvermijdelijk was: het wachten, de misselijkheid, de onzekerheid omdat pas een week na de operatie duidelijk werd om het om goed- of kwaadaardig ging. Het wordt er niet beter van meditatie, maar wel draaglijker.

Mijn werkethos is verandert. Dat voel ik. Het lijkt me allemaal wat minder te boeien. Het is natuurlijk heel interessant om te zien of dat zo blijft of dat ik ga vervallen in oude ren en vlieg patronen. In ieder geval wil ik blijven schrijven. Mijn verhaal blijven delen, omdat ik denk dat we daar wat aan hebben. Ik aan jouw verhaal en jij aan het mijne. Omdat we allemaal gewoon mensen zijn…

De keerzijde van Kon Mari

De keerzijde van Kon Mari

Het is een lieve en vrolijke dame die Kon Mari. In haar boeken leert ze je opruimen. Door een object in je handen te houden en te voelen of je een ‘spark of joy’ krijgt, bepaal je wat je wel en wat je niet wilt houden. Kort geleden is ze verhuisd van haar geboorteland Japan naar Amerika en nu dendert ze met haar opruimserie Tydying up (Netflix) de Nederlandse huizen binnen. Foto’s van strak opgeruimde sokkenlades bevolken social media en ik doe daar vrolijk aan mee. Steeds meer mensen gaan aan de slag en doen hun overbodige spullen weg.

Duurzaam opruimen: alles een vaste plek
Ik hou van opruimen en van opgeruimd houden. Twee heel verschillende dingen overigens. Bij het één ga je intensief aan de slag om bijvoorbeeld je hele keuken aan te pakken. Kastjes leeg, spullen eruit en dat wat je niet meer wilt klaarzetten om weg te geven of naar de kringloop winkel te brengen. Dan uitsoppen en lekker overzichtelijk terug zetten wat je wilt houden. Bij deze intensieve opruimacties geef je al je spullen een vaste plek. Dat is handig om je huis vervolgens opgeruimd te houden. Opgeruimd houden gaat over het dagelijkse wegleggen van spullen op de plek die je voor ze hebt bedacht.

Het huis uit?
Opruimen prima! Niets mis mee. Weer eens goed kijken naar wat je eigenlijk allemaal hebt. Handiger indelen. In een ander kastje zetten. Even lekker schoonmaken. De keerzijde van Kon Mari begint als al die spullen die wij teveel hebben ons huis uit moeten. De vuilnisbak lijkt daarin de slechtste oplossing dus brengen we het het liefst naar de kringloopwinkel, maar is dat wel zo handig?

Go kringloop!
Sinds de Kon Mari hype ook in Nederland heeft toegeslagen hebben de kringloopstations te maken met een overmatige aanvoer van spullen waar de eigenaren geen ‘spark joy’ meer bij voelen. Als je spullen weg doet, ook als je het naar de kringloop brengt, komt het nu vanwege de overflow, vaak bij het vuilnis terecht. Iedereen weet dat we daar al meer dan genoeg van hebben. Ik zeg niet dat we moeten stoppen met de kringloopwinkels in tegendeel: als je iets nodig hebt moet je vanaf nu daar naartoe!

Kooplust
Zeker in een lekker leeg en opgeruimd huis komt vanzelf een keer de drang om iets aan te schaffen. Ik heb het zelf heel sterk met boeken. Alles in mij roept dat als ik dat ene boek heb, ik echt blij wordt. Dus moet het gekocht. Dat kan snel. Binnen 5 minuten heb je besteld en betaald. Een dag later of zelfs nog dezelfde dag wordt het bij je thuis bezorgd. Joepie. Sparkel! Joy!

Niets mis dus met opruimen. Wel met weggooien.
In plaats weggooien, wil ik een paar alternatieve voorstellen doen:
– Organiseer met je vrienden een ruilfeest voor kleding. Wat niemand anders blij maakt, neem je zelf weer mee naar huis en neem je een volgende keer weer mee. Het jurkje dat de ene keer niemand wil, is de andere keer de hit van de avond.
– Een ruilapp groep: als je iets weg doet of nodig hebt, kun je dat in deze groep melden. Het handigst met mensen die dicht in de buurt wonen en die je regelmatig ziet (buren, collega’s). Er zijn natuurlijk al vele platforms met: gratis af te halen enzo. Laten we daar vooral goed gebruik van maken. Net nog was een buurvrouw van me op zoek naar een eenpersoons dekbedovertrek. Die kan ze van mijn lenen en hoeft ze dus niet te kopen.
– Neem een pauze voor je iets koopt. Als je van plan bent om iets te kopen, vraag je eerst af of je het echt nodig hebt. Vraag je daarna af of je het ook bij de kringloop kunt kopen. Weet je dat niet, ga dan op zijn minst even kijken.
– Stop de spullen die je op dit moment niet waardeert of niet nodig hebt in een doos en zet het op zolder of in de kelder. Ik herinner me nog goed dat mijn moeder steeds een deel van ons speelgoed op zolder zetten. Als het dan een half jaar later weer naar benden kwam, leek het alsof het zo nieuwe uit de winkel kwam.

Opruimen kan een manier zijn om wat je hebt te herwaarderen. Met aandacht je spullen door je handen laten gaan en tot je door laten dringen hoe rijk je bent (en dan heb ik het niet alleen over spullen). De drang om nieuwe dingen je huis binnen te halen, wordt dan een heel stuk kleiner. Niet fijn voor de economie, wel voor ons milieu.. en dat dat geeft pas echt een spark joy.

Structureren voor creativiteit

Structureren voor creativiteit

Voorheen schreef ik heel onregelmatig blogs. Soms drie in een maand. Soms drie maanden niet. Komend jaar ga ik consistent worden. Ik ga één keer per maand een blog publiceren. Iedere eerste maandag aan de maand. Daarom vandaag de eerste blog van 2019. Heel gestructureerd. Heel overzichtelijk. Binnen die structuur kan ik mijn creativiteit de vrije loop laten.

Als twaalfjarige kon ik me in de dorpsbibliotheek al overweldigd voelen door alle boeken die ik zou kunnen lezen. Nu ligt alles wat er ooit geschreven is, in welke taal dan ook, drie klikken bij me vandaan. Fantastisch! Afschuwelijk! Want als ik aan een boek begin, hoe weet ik dan zeker dat ik niet veel beter een ander boek kan lezen? Die andere die ik net ook op mijn scherm voorbij zag komen. Zou me die niet net iets meer voldoening geven? Nog net iets meer meevoeren in een verhaal? En dan heb ik het alleen nog maar over boeken. Er zijn zoveel opties, zoveel mogelijkheden dat het heel ingewikkeld is om een beetje overzicht te houden. Daarvoor moet je kiezen. En dat doen we niet zo graag. We willen liefst alle opties open houden.

Iedereen heeft te maken met een overload aan aanbod. In alles. Als je moeite hebt met kiezen, dan kom je tot niets. Dan krijg je geen overzicht, geen rust en blijf je hangen in rusteloos heen en weer scrollen tussen het één en het ander. Geen diepgang. Geen ruimte voor creativiteit. Huh? Maar om creatief te zijn, heb je toch juist heel veel input nodig. Heel veel ideetjes?

Nee!
Het is niet voor niets dat Marie Kondo met haar opruimmethode een hit is op Netflix. Zij biedt iets waar heel veel mensen behoefte aan hebben: ze helpt ze om te kiezen. En dat kiezen doe je dan door te voelen of een object je blij maakt of niet, de zogenaamde ‘spark of joy’. Deelnemers aan haar programma zeggen dat het veel meer is dan opruimen. Ze worden er rustiger van en dan borrelen er creatieve ideeën op .

Aan de slag met jouw creatieve project:
Kies in je huis een plek waar je creatief wilt zijn. Handwerk je maar begin je nooit omdat je je spulletjes niet kunt vinden of je veel teveel projecten hebt liggen? Hou je van schrijven maar heb je geen goede plek met voldoende licht? Wil je een fotoboek maken? Het script voor een film afschrijven? Eindelijk de klei tot een beeldje maken? Volg onderstaande stappen:

  1. Ruim op! Ruim de plek waar je aan de slag wilt op. Doe dit grondig. Trek de la helemaal leeg, sop ‘m uit en leg alleen terug waar je echt blij van wordt, dus niet: “daar zou ik nog weleens iets mee kunnen, ooit”. Nee, het moet je nu al blij maken.
  2. Kies! Kies welk creatieve project je gaat aanpakken. Kies er één. Dat wordt je creatieve focusproject voor de komende tijd. Iedere keer als je iets creatiefs wilt doen, ga je aan de slag met dit project. Tot het helemaal af is. Dan pas kies je iets nieuws. Als je helemaal toegewijd bent aan één project, kun je erin opgaan en het genoegen smaken van iets echt af maken.
  3. Focus! Misschien helpt het om een vast moment op de dag te kiezen waarop je met je creatieve project aan de slag gaat. Niet wachten op inspiratie. Gewoon gaan zitten en beginnen. De creativiteit gaat pas stromen als je begint. Als je tussentijds de neiging krijgt om toch iets anders te gaan doen, moet je jezelf liefdevol maar ook een beetje streng terughalen daar je focusproject. Concentreren is iets dat je moet blijven oefenen. Dat is niet alleen goed voor je project, maar ook voor je brein. Pas als je iets een tijdje volhoudt, ontstaat er diepgang en daarmee veel meer voldoening.
  4. Speelruimte maken! Heb je last ven een interne criticus die je al tegenhoudt voor je begonnen bent met je creatieve project? Lees en doe dan het boek: Speelruimte maken! dan zul je zien dat er manieren zijn om toch lekker te gaan tekenen, schrijven, boetseren, dansen of wat jou dan ook maar blij maakt!

Uiteraard hoor ik graag aan welk creatief project jij bent begonnen en hoe je ervoor zorgt dat je je blijft concentreren. Misschien heb je zelfs foto’s van het eindresultaat.