Ik liep net in de tuin om een foto te maken voor dit verhaaltje. Nog geen idee waar ik over wilde gaan schrijven. Eerst  naar de achtertuin. De uitlopende druif waar na 5 jaar nog steeds geen druif te bekennen is? Een uitgebloeide bloem die op zijn eigen wijze mooi is? Nee… ik scharrel naar de voortuin naar de eerste bloem van dit jaar in de blauwe monnikskap. Ik maak een foto en geniet van de prachtige tinten. Er komen er nog veel meer want de plant zit vol knoppen. Als ik de eerste foto nog maar net heb genomen, hoor ik bzzzzzt. Ik aarzel geen moment en neem gelijk nog een foto. Hebbes!

Gewoon een toevalstreffer. Geen kunst aan. Maar waarom zou ik erover schrijven als er niet een boodschap is…. oh nee.. een boodschap.. een tip.. een truc..aaaah. Nou, meer iets wat ik zelf ontdekte in de afgelopen dagen.

Al een tijdje voelde ik me wat lamlendig. Natuurlijk heb ik nu een super baan waarin ik hard werk en dingen teweeg breng, maar er is daarnaast een deel van mij wat kwijnt. Het schrijven. Het piano spelen en nog wel meer van die dingen. Gisterochtend heb ik voor al die activiteiten doelen beschreven. Losjes. Niet als een keurslijf, maar wel als een serieuze uitnodiging aan mezelf om in beweging te komen voor de dingen die ik leuk vind. Het blijft vreemd, maar zelfs voor activiteiten die leuk zijn, heb ik een hulpmiddeltje nodig. Misschien wel vooral voor die, helemaal voor mezelf, activiteiten.

Toen ik de doelen had beschreven en de stappen die ik wil zetten om ze te bereiken, stroomde er plotseling een bak energie door me heen. De lamlendigheid was in één klap weg.  Ik kon niet wachten om aan de slag te gaan. Ik heb zoveel leuks te doen!

Ik ben weer in beweging gekomen en wonderwel komen er dan ook dingen precies op het juiste moment naar me toe, zoals:
– Op het moment dat ik wil gaan mediteren blijkt mijn favoriete monnik uit Australië net een live meditatie te doen. Ik kan zo (digitaal) aansluiten.
– Voor het boek dat ik aan het schrijven ben krijg ik opeens allerlei leuke ingevingen.
– De hommel!

Om het mooie te vinden, moet je eerst in beweging komen. Ook al heb je geen idee of je een bloem tegen gaat komen of een dooie distel… of een lekker hapje nectar in de eerste bloem van de monnikskap.

Wil je leren hoe je in beweging kunt komen, dan kun je natuurlijk kiezen voor een one-time coachingsgesprek. Dit kan in Utrecht. Een andere optie is vraag en antwoord via de e-mail. Neem gerust contact op als je meer wilt weten over wat er mogelijk is.

Share This