Sinds september werken Tjø van Zuijlen en ik aan het herschrijven en vormgeven van het boek: Speelruimte Maken! In tegenstelling tot andere projecten had ik bij deze bedacht dat ik geen druk wilde om het voor een bepaalde datum af te hebben. Ik had wel een wens dat het voor het eind van het jaar klaar zou zijn, maar veel sterker was de wens om eens lekker aan een project te werken zonder de stress van een strakke deadline. Ambitieus als ik ben, leg ik mezelf vaak termijnen op die echt moeilijk te halen zijn. Deze keer dus niet en dat is me erg goed bevallen.

Toen ik met Remko van der Drift van het Instituut voor Faalkunde sprak over het voorwoord dat hij voor Speelruimte Maken! ging schrijven verwoorde ik het als volgt: dit is één van mijn projecten zonder Deadline met Voortgang. Het sprak Remko erg aan dat ik op deze wijze te werk ging, maar eerlijk gezegd kostte het me soms best moeite om deze insteek vol te houden. Ik zal vertellen hoe dat komt.

Van nature ben nogal ongeduldig. Als ik iets verzin dan wil ik dat het snel gebeurt. Liever vandaag dan morgen. Iedereen die voor of met mij heeft gewerkt zal dit kunnen onderschrijven. Waarom wachten tot morgen als je het vandaag kunt doen? Mijn insteek bij dit project was dus een uitdaging. Ik sprak met Remko geen vast moment af waarop ik het voorwoord wilde hebben. Ik liet het een beetje vaag. Het is me gelukt om hem tussentijds ook niet te vragen hoe het met de voortgang was. Het enige wat ik deed toen er een concept van hem was zo snel mogelijk reageren met mijn opmerkingen. Dus: doen wat ik kan doen zonder me druk te maken over het werktempo van de ander.

Tjø doet behalve de waanzinnige illustraties ook het opmaakwerk van het boek. Monnikenwerk! Hij moet maar reageren op deze blog als het niet is gelukt, maar ook bij hem heb ik mijn uiterste best gedaan om geen druk uit te oefenen. Het is klaar als het klaar is. Vandaag heb ik voor het eerst gevraagd of hij een idee had wanneer we kunnen publiceren en ik was echt blij dat het erop lijkt dat we net de Sint kunnen overgaan tot publicatie. (mocht je je cadeautjes vergeten zijn, kun je 4 december ’s avonds dus nog snel dit e-boek downloaden ;))

Het bovenstaande verhaal vraagt nog één toevoeging. In plaats van als een octopus met 8 projecten tegelijk bezig te zijn, heb ik me de afgelopen 3 maanden naast mijn baan helemaal gefocust op dit boek. Dat gaf me rust en genoegen. Hierdoor had ik ruimte om er iets aan de te doen als dat aan de orde was. Snel te reageren als Tjø of Remko met een vraag kwam. Focus focus focus. Als het me lukt om mijn plannenmachine een beetje koest te houden, is het heerlijk om helemaal op te gaan in één project en dat tot het eind toe ook helemaal af te maken. Toen ik vanochtend in mijn dagboek bladerde en wat terug las was ik echt verbaasd toen ik door kreeg dat de start van dit boek Speelruimte Maken! (wat een herschrijving is van mijn eerdere boek Improviseer!) pas begonnen is in september. Dat is iets meer dan 3 maanden geleden. Wauw. Zonder deadline met focus werken is dus echt productief gebleken. Nog een een paar weken en dan kan ik dus starten met het volgende project….daar heb ik stiekem best zin in!

 

 

Share This